“Çocuklarım doğmadan önce biliyordum ki, ebeveynlik hem zorlayıcı hem de geliştirici bir deneyim olacaktı. Ama aslında hiçbir şey bilmiyormuşum.

İnsanın nasıl bu denli yorulabileceğini ve tümüyle çözümsüz hissedebileceğini bilmiyordum; tıpkı tüm çarelerin tükendiği anlarda bile bir şekilde yeni çareler üretmem gerekeceğini bilmediğim gibi.

Bir çocuğun tüm gücüyle haykırma ve (komşularımızın Çocuk Hizmetleri’ni aramasına yol açacak biçimde çığlıklar atma) nedeninin, akşam yemeği için yanlış tip makarna pişirmenizden ibaret olabileceğini de bilmiyordum.

Doğal doğum kurslarında anne adaylarına öğretilen derin soluk alma egzersizlerinin aslında doğumdan çok sonra işe yaramaya başladığının farkında değildim.

Başka çocukların da benimkilerle hemen hemen aynı sorunlarla boğuştuğunu ve benzer davranışlarda bulunduğunu öğrenmenin bu kadar rahatlatıcı olabileceğini de öngörememiştim.

Kısacası çocuk yetiştirmek pısırıkların işi değildir. Eşim, çocuk yetiştirmenin, düzensizlik ve belirsizlikle baş etme sınavı olduğunu söyler. Ama bu sınava önceden hazırlanamazsınız, aldığınız sonuçlar da her zaman parlak değildir. Roket bilimin, beyin cerrahisini, hatta deveye hendek atlatmayı bırakın bir kenara; bir şeyin aslında o kadar da zor olmadığını anlatmak istediğimizde, “Ebeveynlik değil ki bu!” dememiz gerekli.”

Koşulsuz Ebeveynlik/ Alfie Kohn