O dünyaya gelmeden önce bırakın günleri, saatleri sayıyordum. Şimdi ise bırakın günleri ayların nasıl geçtiğini anlamıyorum. Bir ay daha geçmiş, kuzum yedi aylık olmuş. Artık iyice çocuk, iyice abla oldu, her bişeyleri anlıyor:)
Desteksiz oturabiliyor, yine de arada kaykılıp düşebildiğinden oturturken yastık koyuyoruz etrafına.
Değişik sesler, heceler çıkarıyor. Biz ağzımızla cak cak diye ses çıkardığımızda taklit etmeye çalışıyor.
Otururken bir şeyi almak istediğinde kendini öne doğru atıyor.
Yürümeye çok istekli. Otururken kalkmak istediğini davranışlarıyla ifade ediyor, kollarından tutup adım attırınca çok mutlu oluyor. Gayretli gayretli epey adım atıyor. Gitmek istediği yere yönlendiriyor.
Tam bir oyuncu, oyunlara çok güzel tepki veriyor, şakalara bol bol gülüyor.
Bazı insanlara kolayca alışırken bazılarını çok yabancılıyor hatta ağlıyor.
Kitapları yiyor:)
Ilk zamanlara oranla ek gıdayla aramız daha iyi. Sevdiği şeyleri yiyor, sevmediklerini hemen reddediyor. Muz ve elma en sevdiklerimiz. Farklı bir gıda denediğimde başlangıçta yemek istemiyor. Bir süre sonra tekrar verdiğimde sevebiliyor, örneğin muzu başta hiç sevmemisti, sonradan alıştı, şimdi ne zaman versem severek yiyor.
Yeni maceralar, öğrenmelerle dolu bir ayda daha görüşmek üzere:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder