Nohut’la en sevdiğimiz, en çok vakit geçirdiğimiz dergi, Meraklı Minik. Bu sayısı evdeki herkesi büyüledi adeta, sarıçam ormanı, ormanda büyüyen fidanlar, koşturan sincaplar, geyikler, çeşit çeşit ağaçlar, mevsimlerin usul usul geçişi.

Tekrar tekrar okuyor, resimleri konuşuyoruz.

Ben: Bak, kar yağmış ağaçlara

Nohut:  Anneee,  pempeyaz olmuş her yer.

 Bu sene kar da yağmadı, ormana da gidemedik hastalıklardan fırsat bulup. İçimde durmadan ağaçlara, kuşlara, tertemiz orman havasına çağıran bir ses. Nohut’la köyleri dolaştığımız, dereye girdiğimiz günleri,  bana sevinçli sevinçli çırp çırp yap anne deyişini, kana kana dağ suyu içişimizi, ağaçlarla çevrili yollardan geçişimizi kalbimin en güzel yerine astım. Yine iyi olacağız, yine gideceğiz inşallah, yine derelerde sevinçli sevinçli çırp çırp yapacağız. Belki de bir sincap bile görebileceğiz.