Gayret

Okulda, sınav kaygısı olan öğrencilerle çalışırken, zihinlerindeki kaygı yaratan düşünceleri birlikte bulmaya çalışırdık. Genelde altta yatan şöyle bir düşünce çıkardı. “Yanlış yapmamalıyım” sonra bu düşünce üzerinde konuşurduk; böyle bir şey mümkün mü, hiç yanlış yapmamak yani mükemmel olmak mümkün mü? Şimdilerde mükemmel annelik vb ile ilgili yazılanları, konuşulanları okudukça aklıma geld,i yine sordum: mükemmel olmak mümkün mü? Elbette değil, çünkü insanız, insan demek hata yapan canlı demek. Öğrencilerle konuşurken,  “yanlış yapmamalıyım” ın yerine gerçekçi, uygulaması mümkün bir hedef koyardık; “elimden gelen gayreti göstermeliyim”. Sınavın gidişatını, bizi olumsuz etkileyebilecek ihtimalleri kontrol edemeyiz, biz sadece elimizden geleni yapmaya odaklanmalıyız.  Bence ebeveynlik için de aynen bu geçerli; elinden gelen gayreti göstermek. Çocuğumuzu, tepkilerini, mizacını, çevre şartlarını kontrol edemeyiz, biz sadece elimizden geleni yapmakla yükümlüyüz. Gündelik hayatın içinde her an doğru tepkileri veremeyebiliriz, ama fark edebiliriz, tekrarlamamak için elimizden gelen gayreti gösterebiliriz, tekrarladığımız döngülerin içinden çıkmak için uğraşabiliriz, okuyabiliriz, sorabiliriz, düşünebiliriz, kendimize bakıp kendimizi değiştirmeye çalışabiliriz. Öğrenciler ders çalışmayı nasıl bir öğrenme, ufkunu genişletme fırsatına dönüştürebilirse, biz de anneliğimizi öğrenme, kendini dönüştürme fırsatına çevirebiliriz.