Meşe Palamudunun Sihri

Soğuk günler gelip geçerken, elimize bir çay ve kitap alıp ağaçlı, çiçekli, tohumlu kitaplar okuyarak baharı bekliyoruz.

Bu güzel kitaplardan biri; Meşe Palamudunun Sihri

Bir küçük meşe palamudunun baş döndüren yolculuğu.

Muazzam genişliğin, çeşitliliğin, güzelliğin ve bütünlüğün içinde bir tohumla, kuşların kanatlarında, çiçeklerin yapraklarında gezindiğiniz, sincaplarla, geyiklerle koştuğunuz bir hikâye.

Her şeyin birbirine bağlandığı, her varlığın bir diğerinin sebebi olduğu, düşündükçe, baktıkça, inceledikçe hayrete düştüğünüz, kaybolduğunuz bir orman.

Kitap üzerinden, çevreyi korumanın kendi varlığımızın ve bütün canlılığın devamı için önemi, doğaya düşen her şeyin döngünün bir parçası olarak dolaşıma geçtiği, birbirini etkilediği, neden sonuç ilişkileri, ormanları, doğayı korumak için neler yapabileceğimiz, son kısımdaki bilgiler de okunarak konuşulabilir.

İçinde olduğumuz, hep görebildiğimiz için sıradan ve kıymetsiz gibi davrandığımız şeylerin farkına varmak, fark ettirmek için de şahane bu kitap. Gözümüzün önünde olan, bağırmadan, kendilerini göstermeden sessizce büyümeye, var olmaya devam eden  ama korumadan, kıymetini bilmeden geçip gittiğimiz şeylerin sihri; bir meşe palamudunun bütün masallardan daha güzel ve etkileyici yolculuğu, bize nefes olan ağaçlar, uzaklardaki ormanlar, hoyratlığımıza, onca tahribatımıza rağmen canlılığını koruyan, döngüsünü sürdürmeye çalışan doğa, taşlar arasından fışkıran otlar.  

Bana kalırsa, bütün masallardan daha güzel ve etkileyici; içinde yaşam, umut, can taşıyan tohumların yolculuğu.